چیزهایی است که شما تنها در صورتی شانس مشاهده آن را می یابید که افتخار پرواز با هواپیمایی ملی ایران یا همان ایران ایر نصیبتان شود :
موقعی که به کانتر تحویل بار و صدور کارت پرواز مراجعه می کنید، با خیل جمعیتی مواجه می شوید که گویی اسم صف و نظم به گوششان نخورده است، یکی با صدای بلندی که به عربده شبیه است از سر صف با ته صف شوخی می کند، هر کس روی به سمتی دارد، در یک چشم به هم زدن دوستیهایی عاشقانه شکل می گیرد که به ماچهای آبدار (اشتباه نکنید منظورم مابین جنس مشابه است) منجر می شود و در لحظه ای دیگر خصومت بالا می گیرد، پشتیها دائماً با چمدان و چرخ دستی پشت پای شما را نوازش می کنند، در جلوی کانتر بازار من بمیرم تو نمیری و عجز و لابه داغ است، اغلب اضافه وزن دارند، آنهم نه یک کیلو و دو کیلو بلکه 50 کیلو!!، اگر بارت کم باشد به یکباره مورد توجه قرار می گیری و البته بعد از تمام شدن کارشان (گذشتن خر از پل) بار دیگر تو را نمی شناسند!
در پروازهای برون مرزی به درون مرزی، قبل از سوار شدن به هواپیما و همینطور بعد از آن بزرگترین موضوع بحث خانمها آن است که آیا باید مانتو خود را موقع ورود به هواپیما به تن کنند، حین عبور از مرز هوایی و یا موقع رسیدن به تهران و در طول پرواز هم هر کدام دویست بار روسری خود بر سر می کنند و از سر برمی دارند!
در سالن انتظار و پیش از سوار شدن به هواپیما، کافی است تا مسئولین مربوط در شعاع چند ده متری حرکت مشکوکی انجام دهند، آنوقت است که خیل جمعیت درست مثل اینکه قرار است درب بهشت بر رویشان باز شود به سمت کانتر مربوطه حمله می کنند، در این لحظه دوستیهای چند دقیقه پیش به همان سرعتی که پدید آمده بود رخت بر می بندد. مسئولین مربوطه هر چه خودشان را می کشند که بابا هیچ خبری نیست و “Please be seated” هیچ کسی گوشش بدهکار نیست.
در طول پرواز مهمانداران در مقاطع نسبتاً طولانی از نظرها پنهان می شوند و تنها وقتی ظاهر می شوند که می خواهند خوراکی مابین مسافران تقسیم کنند، رویم به دیوار تو گوی انگار میهماندار فقط مسئول پروار بندی است و بس! البته در عوض در این مقاطع هواپیما در اشغال مسافرین قرار می گیرد و شما شاهد تظاهرت و تجمعات نه چندان آرام بسیاری در راهروهای هواپیما خواهید بود. اگر کسی که قبلاً تجربه پرواز با ایران ایر را نداشته این صحنه را ببیند به یاد شورشهای کشتی در قرون 17 و 18 می افتد!
در پروازهای ایران ایر درست برعکس همه جای دنیا این شما هستید که موظفید به خدمه پرواز لبخند بزنید و از آنها تشکر کنید، در مقابل آنها هم اگر خوششان آمد به شما جواب می دهند.
بعد از فرود و حتی قبل از اینکه خدمه پروازی از مسافران خواهش کنند که تا باز شدن درها در جای خود بمانند، همه در یک حرکت هماهنگ کیف به دست پشت در هواپیما صف کشیده اند.
در مقصد هم به خصوص اگر آن مقصد تهران باشد شما شاهد رقابت بی رحمانه ای مابین مسافران در عبور از کنترل گذرنامه، تحویل بار و گمرگ می باشید و این دور تسلسل همچنان ادامه دارد.
البته واجب است در کنار تمامی انتقاداتم و برای اینکه بی انصاف نباشم به این اشاره کنم که حتی در سایتهای نظر سنجی خارجی از دو چیز ایران ایر تعریف شده است، اول مهارت فوق العاده خلبانان که در فرود آرام انها خود را نشان می دهد ودوم کیفیت، مزه و حجم غذای سرو شده در طول پرواز که از بسیاری از ایرلاینهای دیگر بهتر است.منبع













